Autor: Bajkowy Domek

Nawyki stylu bycia kształtują się od najmłodszych lat
Nawyki stylu bycia kształtują się od najmłodszych lat

Nawyki stylu bycia kształtują się od najmłodszych lat. Pewne postawy nabyte w dzieciństwie pozostają na dalsze lata życia, dlatego każdy powinien wiedzieć jak się zachować w różnych sytuacjach m. in. w filharmonii, w kinie, teatrze. Metodą ” burzy mózgów ” gr. Smerfy i Muminki stworzyły plakat dotyczący zasad dobrego zachowania się w filharmonii, teatrze. Za pomocą zdjęć/ filmu poznały: Co to jest teatr/ filharmonia, różnice i podobieństwa, obowiązujący strój, rodzaje teatrów, rodzaje lalek teatralnych. Nie zabrakło zabawy przy muzyce oraz scenek darmowych. Spontanicznie odgrywały swoje różne role.
Podsumowaniem zajęć było spotkanie z muzykiem z Filharmonii. Elfy, Muminki i Smerfy odpowiednio ubrane, mogły przenieść się w świat dźwięków, które dostarczyły wiele emocji. Dzieci zostały zapoznane z instrumentami muzycznymi: klarnet, flet prosty (flet sopranowy, flet basowy), gitara. Poznały budowę klarnetu, różnice dźwięków między filetami, rodzaje instrumentów: drewniane szarpane, drewniane dęte. Dobry humor i muzyka nastrojowo wpływały na naszych przedszkolaków.
(więcej…)

POSZUKIWACZE PRZYGÓD

Bliżej przedszkolny projekt edukacyjny POSZUKIWACZE PRZYGÓD to wspólna nazwa dla dziesięciu „małych” projektów (działań/zabaw/zajęć), które mają za zadanie POPRZEZ ZABAWĘ wspomagać realizację celów edukacyjno-wychowawczych realizowanych w przedszkolu.

Projekt do realizacji w terminie od 7 września 2017 roku do 18 czerwca 2018 roku.

Nagradzaj dzieci dyplomikami za udział w projekcie i odbieraj certyfikaty potwierdzające przeprowadzenie zajęć.
Zasady są proste!

✓ Zrealizuj dowolne zajęcia na zaproponowane przez nas tematy
✓ Skorzystaj z naszych materiałów pomocniczych, scenariuszy zajęć, pomocy dydaktycznych publikowanych na łamach miesięcznika BLIŻEJ PRZEDSZKOLA w wydaniach od magazynu specjalnego 2017 do numeru majowego 2018
✓ Dziel się relacjami i zdobywaj certyfikaty zaświadczające udział w projektach*

Zapraszamy do wspólnej zabawy!
W KRAINIE ZABAW Z RODZICAMI

W KRAINIE TOLERANCJI

W KRAJU ORŁA BIAŁEGO

W KRAINIE MAGII ŚWIĄT

W KRAINIE DOBRYCH UCZYNKÓW

W KRAINIE TAŃCA

W KRAINIE MATEMATYKI

Projekt dostępny od
23 lutego 2018 r.

Projekt dostępny od
23 marca 2018 r.

Projekt dostępny od
27 kwietnia 2018 r.

Dasz radę. Wierzę w ciebie.
Dasz radę. Wierzę w ciebie.

Twoja wiara w dziecięce możliwości sprawia, że przeszkody, jakie dziecko napotyka na swojej drodze, łatwiej pokonać, a to, co niemożliwe, nagle staje się realne. Nigdy nie wątp w to, czy dziecku uda się np. nauczyć na pamięć wiersza albo grać na flecie. A nawet jeśli coś nie wyjdzie, powiedz: „następnym razem na pewno będzie lepiej”.

Pierwsze dni w przedszkolu czyli (wcale nie taki) najtrudniejszy pierwszy krok!
Pierwsze dni w przedszkolu czyli (wcale nie taki) najtrudniejszy pierwszy krok!
Pierwsze dni dziecka w przedszkolu to dla całej rodziny duża zmiana, która na ogół wiąże się ze stresem, niepewnością, lękami i wyrzutami sumienia. Często to rodzice nieświadomie przenoszą na pociechy swoje napięcie i emocje związane z pierwszym rozstaniem, a dziecko jak gąbka wchłania to napięcie i strach. Jak pomóc dziecku w tym pierwszym kroku w samodzielność? Jak sprawić, by ten krok był łatwiejszy i budził ciekawość, zamiast stresu? Przede wszystkim przez pomoc rodzicom. Rozmawiaj z rodzicami. Postaraj się przekonać ich, aby zaufali swojemu dziecku, aby pozwolili mu wzrastać w przeświadczeniu, że w niego wierzą i mają pewność, że przedszkole, tak jak potem szkoła, praca i całe dorosłe życie, to nowe, ciekawe przygody i wyzwania, które czekają na małego człowieka.

Podczas prowadzonych sesji coachingowych z dorosłymi osobami od razu widzę, kto jako dziecko otrzymał od rodziców wiarę w jego możliwości, wzmocnienie wysokiej samooceny i samoświadomości. Komu rodzice z wiarą pozwolili „rozwinąć skrzydła”. Osoby, które rodzice wspierali w poczuciu otwartości na zmiany i siły sprawczej są szczęśliwszymi dorosłymi, odnoszą sukcesy w życiu zawodowym i prywatnym. Ci, którzy chodzili do przedszkola, w dorosłym życiu łatwiej nawiązują nowe znajomości i rzadko miewają problemy z komunikacją interpersonalną. Jednak pójście dziecka do przedszkola to duża zmiana i dobrze, aby zarówno rodzice jak i dzieci byli na nią odpowiednio przygotowani.

Jak pomóc rodzicom?

Uspokój rodziców. Rozdrażnienie, niepokój, a nawet strach i poczucie winy to naturalne emocje, które towarzyszą rodzicom przed oddaniem swojej pociechy pod opiekę przedszkola. Rodzice mają prawo do tych emocji. Postaraj się zrozumieć ich obawy i napięcie towarzyszące tej zmianie. Warto pokierować nastawieniem, przekonaniami i zachowaniem rodziców. To ważne, by zapewnić rodziców o tym, że ich pociecha zostaje pod opieką osób, które lubią dzieci, szanują ich potrzeby i mają duże doświadczenie w adaptacji dzieci do nowego miejsca.

Dodatkowym stresem w domu może być powrót mamy do pracy. Wiąże się to z nową organizacją zadań domowych, rozmowami o tym, kto zrobi zakupy, ugotuje obiad, kto dziecko odprowadzi, a kto przyprowadzi z przedszkola. Dochodzą do tego rozmowy na temat kosztów przedszkola i koniecznych zakupów z tym związanych. Wiele spraw – nie zawsze łatwych – rodzice omawiają przy dziecku i w konsekwencji w umyśle dziecka słowo przedszkole kojarzy się z napięciem i lękiem. Zasugeruj to rodzicom, zaproponuj aby unikali tych rozmów przy dziecku.

Nie ma złych emocji, ale są złe zachowania i reakcje na te emocje.

Emocje związane pójściem dziecka do przedszkola budzą się najpierw w rodzicach, nie w małym dziecku. Warto uświadomić rodzicom, że ich nerwowe zachowanie, płacz przy rozstaniu z dzieckiem, pełne lęku wypytywanie co dziecko robiło i czy nikt nie zrobił mu krzywdy, budzi w dziecku niezrozumiały lęk i niepokój. Dziecko, nawet jeśli jeszcze dobrze nie mówi, to już bardzo trafnie rozpoznaje nastroje i napięcie rodziców, odbiera energię, która krąży wokół, dlatego nie należy rozmawiać w obecności dziecka na temat swoich obaw co do przedszkola i tego czy dziecko sobie poradzi. Rozstrzyganie w obecności dziecka opinii babci, która mówi, że lepiej aby mama została w domu i nie oddawała dziecka do przedszkola, czy cioci, która opowiada jak jej dzieci płakały w przedszkolu, jest najprostszą droga do wzbudzenia w dziecku lęku przed nieznanym.

Zwróć także uwagę rodzicom, aby nie „straszyli” dzieci przedszkolem i nauczycielką. Czasem słyszę, jak rodzic mówi do dziecka Zobaczysz, w przedszkolu nie wolno Ci będzie tak rozrabiać lub Czemu nie chcesz jeść? W przedszkolu nie dostaniesz takiego dobrego obiadku. Istnieje prawdopodobieństwo, że dziecko zapamięta te groźby i takie słowa spowodują dodatkowy stres, utrudnią pierwsze kontakty z nauczycielką oraz wzmocnią niepokój w pierwszych dniach pobytu w przedszkolu. Te słowa nie tylko niepotrzebnie straszą dziecko, sugerując mu, że w przedszkolu będzie zupełnie inaczej, ale również ukazują negatywne nastawienie rodziców, ich przekonanie, że w przedszkolu będzie dziecku gorzej niż w domu.

Nowe perspektywy dla dziecka

Rodzice pod wpływem stresu związanego z rozstaniem z dzieckiem, zapominają o potwierdzonym pozytywnym wpływie grupy i przedszkola na rozwój dziecka. Zwróć uwagę rodzicom, że w przedszkolu nie jest „gorzej”, lecz „inaczej”. Inaczej, bo ich pociecha będzie miała okazję uczyć się komunikacji z innymi dziećmi i wychowawczynią czyli z osobami, które nie znają dziecka od małego i nie wyprzedzają jego myśli. To daje dziecku nowe możliwości komunikacyjne. Pozwala również na obserwowanie osób o różnych charakterach, sposobach zachowania i wyglądzie. Daje to dziecku olbrzymi potencjał i otwartość w dorosłym życiu. Przedszkole nie jest złem koniecznym, nie jest przechowalnią dziecka przez czas pracy rodziców, lecz jest inkubatorem, gdzie w bezpiecznych warunkach, pod okiem fachowej kadry mały człowiek stawia pierwsze kroki ku samodzielności. Warto przypomnieć rodzicom, aby ułatwili to dziecku zakładając w pierwszych dniach mniej skomplikowane w zapinaniu ubranka, wygodne w zakładaniu, tak aby maluch nie miał dodatkowego stresu, że sobie z czymś nie poradzi. Wspomnij rodzicom, jakie zajęcia będą się odbywały podczas czasu spędzonego w przedszkolu, pokaż rysunki i prace wykonywane przez dzieci ze starszych grup, podkreśl wpływ przedszkola na rozwój dziecka.

Jak rodzice mogą pomóc dziecku?

Podczas pierwszego spotkania z rodzicami, powiedz, że warto wcześniej rozmawiać z dzieckiem na temat tego, że będzie chodziło do przedszkola i że tam są ładne zabawki, wesołe dzieci i miłe panie, które będą się z nim bawiły, czytały im bajki i śpiewały piosenki. Niech nie zadają dziecku pytania Czy chcesz chodzić do przedszkola – dziecko nie jest gotowe na takie pytania i oczywiste jest, że odpowie Nie chcę, a wtedy sytuacja stanie się bardziej napięta. Lepiej, aby mówili o przedszkolu dobrze, wesołym głosem, jak o czymś naturalnym na przykład, że Codziennie zaczynamy myć ząbki, gdy wyrosną i tak samo codziennie chodzimy do przedszkola, gdy mamy odpowiedni wiek. Można powiedzieć dziecku, że wszystkie dzieci chcą chodzić do przedszkola, bo jest tam wesoło i kolorowo. Zaproponuj rodzicom, aby wcześniej przychodzili na spacery w okolice przedszkola, dziecko przyzwyczai się do otoczenia, będzie widziało, jak dzieci bawią się na placu zabaw. a Rodzic będzie wtedy miał możliwość opowiedzieć dziecku o tym, jak wesoło dzieci bawią się razem, gdy rodzice są w pracy. Kiedy już przyjdzie czas na pierwszy dzień w przedszkolu, dziecko już nie będzie szło w obce mu miejsce lecz w miejsce, które wiele razy odwiedzało – to zmniejszy stres. Taki wspólny spacer do przedszkola może być dobrym pretekstem do zabawy rodziców w przedszkole. Podczas warsztatów, które prowadzę, często stosuję odgrywanie scenek np. trudnych sytuacji czy planowanych rozmów. Przepracowanie problemu w bezpiecznych warunkach, ułatwia późniejsze rozwiązanie sprawy w realu. Warto zastosować ta technikę podczas zabawy z dziećmi. Rodzic może wraz z dzieckiem ustawiać zabawki w szeregu i prowadzić na plac zabaw, potem na wspólny obiad, na leżakowanie i zabawę na dywanie oraz moment, w którym po dzieci przychodzą rodzice i dzieci idą do domu. Można odgrywać scenki pożegnania, wysyłania buziaków na do widzenia, wspólne jedzenie obiadu, scenki powitania i opowiadania co się dziś robiło. Takie odgrywanie scenki z przedszkola, z powielaniem schematu kilku dni, pozwoli dziecku przyswoić powtarzalność wyjścia z domu, zabawy w przedszkolu i powrotu do domu.

Dziecku potrzebne jest poczucie bezpieczeństwa, rodzicielska czułość i akceptacja. Dlatego warto rozmawiać rodzicami, aby pozwolili maluchowi na łzy przy pierwszych rozstaniach w szatni. Łzy są naturalnym sposobem wyrażania emocji przez małego człowieka. Zwróć uwagę, aby rodzice nie wyśmiewali lęków dziecka, nie krytykowali jego łez, ale też nie przeciągali pożegnania, ponieważ to koncentruje dziecko na smutnych emocjach. Niech pożegnanie będzie serdeczne, ale krótkie i stanowcze. Można powiedzieć, że mamusia i tatuś chodzą do pracy, brat do szkoły, a ono będzie chodziło do przedszkola – że to jest naturalne i nie podlega rozważaniom. Zapewnij rodziców, że dzieci nie mają poczucia czasu i przez cały dzień bawią się bez problemu, nie licząc ile godzin nie ma rodziców. Doradź, aby pierwsze dni rodzice przychodzili do przedszkola trochę wcześniej, aby mieli czas na spokojne przekazanie dziecka pod opiekę. Gdy rodzice przychodzą w ostatniej chwili, spiesząc się do pracy, automatycznie stają się bardziej spięci i nerwowi. Nie mają czasu na uśmiech czy pochwałę, a takie zachowanie może wzmacniać u niektórych dzieci stres adaptacyjny. Rodzice maja też tendencje do zaglądania po kilku minutach i obserwowania czy dziecko przestało płakać. Odradź im takie zachowanie. Dziecko może ich zauważyć i żal przy ponownym rozstaniu będzie jeszcze większy.

Zaproponuj rodzicom, aby pierwsze dni dziecko było w przedszkolu krócej np. godzinę, dwie, potem tylko do obiadu, następnym razem niech rodzice przy rozstaniu poinformują dziecko, że przyjdą po nie np. po leżakowaniu i niech dotrzymają tego słowa. To jest dla dziecka ważne, aby mogło ufać swoim rodzicom, to daje mu poczucie bezpieczeństwa, a dzieci z zachwianym poczuciem bezpieczeństwa dłużej i bardziej cierpią z powodu chwilowej rozłąki.

Taka duża zmiana w życiu dziecka może spowodować zmianę w jego zachowaniu. Może stać się bardziej nerwowe, gorzej spać, częściej płakać lub się złościć, czy nawet bić kolegów. Poinformuj o tym rodziców, niech będą przygotowani i świadomi, że takie zachowanie jest naturalnym odreagowaniem dziecka. To jego reakcja na zauważanie zmian i przyswajanie ich. Ta sytuacja może potrwać kilka dni, tygodni lub miesięcy. Najlepiej, aby rodzice byli cierpliwi i świadomi, że dziecko tak pokazuje swój niepokój i że tak naprawdę jedyne czego teraz od rodziców potrzebuje to czułość i zrozumienie. Nie ciągłego rozpatrywania sprawy tego czy będzie, czy nie będzie chodziło do przedszkola, dziecko nie potrzebuje ciągłych rozmów z nim na ten temat. Lepiej niech chwilę posiedzą przytuleni jeśli dziecko tego potrzebuje, niech powiedzą, że bardzo go kochają, poświęcą mu trochę więcej uwagi wieczorami.

W te pierwsze dni okaż rodzicom cierpliwość taką, jaką masz na co dzień dla dzieci. Pamiętaj, że ich drażliwość i podejrzliwość nie jest brakiem zaufania do Ciebie, jest jedynie naturalnym lękiem przed rozłączeniem ze swoją pociechą, którą do tej pory zawsze mieli przy sobie. Zapewnij rodziców, że jako doświadczona osoba, zrobisz wszystko, aby ułatwić ich dziecku przejście pierwszej zmiany w życiu. Ty wiesz najlepiej, że wrzesień to nie jest łatwy miesiąc dla wychowawcy przedszkola, ale potem nadchodzą kolejne miesiące pełne satysfakcji z tego wyjątkowego i ważnego zawodu.

Życzę Ci powodzenia – Renata Wrona

artykuł przygotowany dla Przedszkolne ABC

„Książka jest dobra na wszystko”

Program edukacyjny  dla dzieci w wieku przedszkolnym

 

  1. WSTĘP I ZAŁOŻENIA PROGRAMOWE

Wiek przedszkolny to czas, w którym kształtują się nawyki, w tym również czytelnicze – warto, więc wykorzystać ten czas, tym bardziej, że czytając dzieciom, poszerzamy ich wiedzę o człowieku, o świecie, dostarczamy naszym pociechom całego bogactwa przeżyć. Czytanie dziecku na głos uczy je języka, rozwija pamięć i wyobraźnię, przynosi wiedzę i wzorce moralnych zachowań, wzmacnia poczucie własnej wartości.

Codzienne głośne czytanie dziecku dla przyjemności jest najskuteczniejszym sposobem wychowania czytelnika – człowieka samodzielnie myślącego, posiadającego wiedzę i umiejętność jej poszerzania, kulturalnego, etycznego, z wyobraźnią, który umie radzić sobie w życiu przy pomocy rozumu, a nie przemocy. Umiejętność słuchania sprzyja stałemu poszerzaniu słownictwa zarówno biernego jak i czynnego, mobilizuje do poprawnego i swobodnego wypowiadania się. Pozwala poznawać nowe słownictwo i formy gramatyczne, pomaga w opanowaniu języka. Umiejętność słuchania wywiera korzystny wpływ na umiejętność czytania. Kształcenie i kształtowanie języka dziecka łączy się integralnie z rozwijaniem jego myślenia. Stanowi sposobność do rozwijania umiejętności analizowania, porównywania, różnicowania, dokonywania syntezy, uogólniania, wnioskowania. Kontakt z książką wzbogaca wyobraźnię dzieci, rozszerza świat ich uczuć i myśli.

W czasach filmów i gier komputerowych coraz częściej ginie piękna i naprawdę wartościowa literatura dziecięca. Dlatego właśnie, mając na uwadze ten problem postanowiłam stworzyć program promujący czytanie dzieciom, jako sposób na ich rozwój, kształcenie, zdobywanie wiedzy i wychowanie szczęśliwego człowieka, program dostosowany do warunków, w których pracujemy, na co dzień.

Konsekwentne promowanie aktywnego czytelnictwa wykształci u dzieci czytelniczy nawyk, tym bardziej, że przyjemność czytania i miłość do książek musi powstać właśnie w dzieciństwie; mądre i odnoszące sukcesy w szkole dzieci to często te, które mają codzienny kontakt z literaturą. Wspólne lektury przynoszą zadziwiające efekty. Dzieci coraz dłużej potrafią się skoncentrować, wzbogacają swój świat, przeżycia, wrażenia, rozwijają wyobraźnię, pojawiają się pierwsze próby czytania i zabawy słowami. Czytanie uspokaja, wycisza i relaksuje, zawsze wiąże się z przyjemnością i miłymi wrażeniami. Program ma ułatwić dziecku wyrażanie przeżyć, emocji i doświadczeń życiowych nabytych w czasie poznawania bajek i baśni, rozwinąć wiarę w siebie i swoje możliwości.

Program „Książka jest dobra na wszystko” ma przybliżyć dziecku książkę, nauczyć szacunku i dbałości, wykształcić na tyle potrzebę obcowania z książką, by w przyszłości czytanie stało się przyjemnością a nie koniecznością przeczytania kolejnej szkolnej lektury. Przeznaczony jest do realizacji na zajęciach z dziećmi w wieku przedszkolnym.. Jego realizacja zależy głównie od postawy i zainteresowań nauczyciela, który spośród wielu treści zawartych w programie wybierze najbardziej odpowiednie dla swoich wychowanków, uwzględniając przy tym tematykę zajęć dydaktycznych z planów miesięcznych oraz

Założeniem opracowanego programu jest umożliwienie dzieciom poznawania utworów literatury dziecięcej i rozwijanie ich zainteresowań czytelniczych poprzez jak najczęstszy kontakt z książką oraz dobrowolny i spontaniczny udział w zabawach z tekstem.

Czytanie dzieciom jest nieodłącznym elementem pracy nauczyciela w przedszkolu i dlatego też chciałabym włączyć do realizacji tego programu rodziców.

Opracowując program wzięto pod uwagę specyfikę przedszkola, jego usytuowanie, wiek dzieci, ich potrzeby i możliwości.

Program został napisany zgodnie z nową Podstawą Programową Wychowania Przedszkolnego z dnia 23 grudnia 2008 r. (Dz. U. Nr 4, poz. 17 z 2009 r.)

Program „Książka jest dobra na wszystko” uwzględnia potrzeby i możliwości rozwojowe dzieci w wieku 3 – 6 lat oraz stanowi ważny element w edukacji dzieci i wskazuje główne kierunki pracy nauczyciela z dziećmi w rozwoju ich twórczości artystycznej. Realizowany będzie w roku szkolnym 2017/2018 i zależnie od wyników realizacji być

„Książka jest dobra na wszystko” przeznaczony jest dla dzieci z Niepublicznego Przedszkola „Bajkowy Domek” Małgorzaty Pupek – Terlik w Mikołajkach. Formy realizacji odnotowywane będą w dzienniku zajęć.

  1. CEL OGÓLNY:
    -rozwijanie zainteresowań czytelniczych
    -doskonalenie umiejętności wypowiadania się pełnym zdaniem
    – aktywizowanie wszystkich dzieci

– wprowadzanie poprzez fikcję literacką do zagadnień z podstawy programowej, do tematów z planów miesięcznych i innych zajęć okazjonalnych

– wzbogacenie warsztatu pracy z dzieckiem

– wdrażanie zachowań prospołecznych

III. CELE OPERACYJNE:
-dziecko uważnie słucha prezentowanych tekstów
– potrafi słuchać ze zrozumieniem – udziela odpowiedzi na pytania do tekstu
–potrafi podzielić tytuły książek lub imiona bohaterów na sylaby
–wzbogaca słownik mowy: bierny i czynny
– myśli logicznie, chętnie się wypowiada
– współpracuje z innymi rówieśnikami
-ujawnia swoje cechy charakteru: śmiałość, pewność siebie, wiarę we własne siły

  1. METODY:
    -czynna
    -słowna
    -oglądowaV. FORMY REALIZACJI:
  • zorganizowanie kącika czytelniczego,
  • głośne czytanie przez nauczycielki/rodziców utworów,
  • twórcze zabawy z utworem w powiązaniu ze swobodną ekspresją muzyczną, plastyczną, ruchową, językową,
  • udział w konkursach: plastyczny, quiz sprawdzający, zagadki
  1. ŚRODKI DYDAKTYCZNE:
    książki, fragmenty bajek, postacie bajkowe, zagadki bajkowe, tunel, cztery sztuki hula-hop, uśmiechnięte i smutne buźki , płyty CD „ Bajki śpiewajki”, słuchowisko „Czerwony kapturek”, puzzle, zakładka do wykonania, nożyce, klej, papier kolorowy, kredki, farby, zawieszka na drzwi, naklejki, obrazki do kolorowania, karty pracy: łamigłówki, wycinanki, labirynty, skarpetki, malowanki.

Tematyka zajęć:

  1. Ja i moje emocje.
  1. „Doris ma dość” Pija Lindenbaum i „Jak pokonać złość? Jestem wściekły”

– wprowadzenie i omówienie powodów złości

– techniki pokonywania złości: malowanie wulkanu, zgniatanie kartek, wytupywanie, zabawa z poduszką, sztuka oddychania i wyciszenia, nazywanie emocji

  1. „W moim sercu” Jo Witek

– w najmłodszej grupie

– omówienie różnorodności emocji,

– wykonanie tęczy emocji z plasteliny i tworzenie konotacji emocje = kolory

  1. „Tupcio Chrupcio. Kapryśna myszka” Eliza Piotrowska

– ćwiczenie słuchania ze zrozumieniem,

– rozmowa o tym, po co są zasady

  1. „Zazdrość i wyścig żółwi” (fragmenty),

„Tupcio Chrupcio. Nie umiem przegrywać” Eliza Piotrowska

„Basia i pieniądze” Zofia Stanecka

– wprowadzenie i omówienie tematu rywalizacji,

– czym jest zdrowa rywalizacja a czym niezdrowa,

– co to jest zazdrość, czego zazdrościmy innym,

– szukanie odpowiedzi na pytanie: w czym zazdrość może nam pomóc?

– techniki radzenia sobie z zazdrością i budowania poczucia własnej wartości: tworzenie medalu umiejętności (każdy jest w czymś dobry, każdy jest wyjątkowy i inny)

  1. W świecie tolerancji.
  1. „Murzynek Bambo” J.Tuwim i „Basia i przyjaciele. Titi” Z. Stanecka

– wprowadzenie do tematu tolerancji

– uzupełnienie obchodów Międzynarodowego Dnia Walki z Dyskryminacją Rasową

– zabawa, „Co by było, gdyby…?” np. co by było, gdyby wszyscy chcieli być aktorami? Co by było, gdyby wszyscy mieli tak samo na imię? Co by było, gdyby wszyscy wyglądali tak samo? Co by było gdyby wszyscy lubili to samo jedzenie, tę samą muzykę, zabawę, kolor itp…

– wyniki konkursu plastycznego „Jesteśmy różni”

– wykonanie plac plastycznych – uzupełnienie konturów ludzi różnych ras

– wysłuchanie Bajki- śpiewajki „Brzydkie kaczątko” i słuchowiska „Brzydkie kaczątko” wyd. Siedmioróg

– karty pracy z cyklu zajęć „Poszukiwacze przygód” , zadanie połącz w pary: stroje dzieci z różnych krajów, malowanka z „Basią”

– poznanie utworu „Wszystkie dzieci nasze są” M. Jeżowskiej, wspólny taniec

  1. „Tupcio Chrupcio. Nie dam sobie dokuczać” E. Piotrowska

– słuchanie ze zrozumieniem,

– rozmowa o szacunku, szukaniu ścieżek pomocy w trudnych sytuacjach: nauczyciel, rodzic, kolega/ koleżanka

– utrwalenie zasad współżycia społecznego w grupie,

– wierszyk:

Nie wiem, co to – tolerancja,
zawsze tylko moja racja,
a ten, kto ma inne zdanie,
zaraz za swoje dostanie.

Trzeba wyśmiać go, ukarać,
niech się zmieni szybko, zaraz!
Niech będzie taki jak ja,
i poglądy moje ma,
i ubiera się podobnie,
głową potakuje zgodnie.

Oj, nie jesteś zbyt marudny?
Świat się stanie… szary, nudny.
Niechże każdy sobie myśli,
mówi, żyje po swojemu,
pod warunkiem, że nie robi
tym krzywdy drugiemu.

  • Czytanie to świetna zabawa!
  1. Świat Beatrix Potter w naszym przedszkolu – „Królik Piotruś” i inne powiastki.

– wprowadzenie nastroju świąt wielkanocnych,

– rozmowa o cechach i wyglądzie zwierzątek- bohaterów powiastek

– karty pracy: kolorowanki do opowieści

  1. „Niesamowite przygody dziesięciu skarpetek (czterech prawych i sześciu lewych)” J. Bednarek

–  prezentacja różnych skarpetek, wybrane dziecko decyduje, której skarpetki historię poznają

– skarpetkologia czyli krótka historia skarpetek na świecie,

– przegląd skarpetek i próby opisania ich, nadania im cech charakteru, wymyślanie historii własnej skarpetki,

– prace plastyczne: ozdabianie skarpetki, wykorzystanie starej skarpetki jako ubranka dla lalki/ pacynki, garażu dla autka itd.

– karty pracy: odwzorowanie obrazków, labirynty, zagadki słowne, malowanki.

  1. Basia – najlepsza przyjaciółka każdego przedszkolaka.

– wybór opowiadań wg potrzeb bieżących i obserwacji

– możliwe karty pracy – wykonanie kartki świątecznej, ruchomych postaci Basi i Janka, zawieszki na drzwi „Nie przeszkadzać! Trwa zabawa”, kolorowanki,

– gotowe scenariusze zajęć: „Basia i pieniądze”, „Basia i taniec”, „Basia i wolność” (po co nam zasady?), Basiowy bal karnawałowy.

Tematyka zajęć ma charakter otwarty i może ulec zmianie w zależności od potrzeb.

Opracowała: Iwona Trofimow

 

 

 

 

 

 

Niezwykłe odwiedziny w Bajkowym Domku
Niezwykłe odwiedziny w Bajkowym Domku

Dzień Babci i Dziadka to wyjątkowy czas dla wszystkich rodzin. Z tej okazji spotkały się w naszym przedszkolu licznie przybyli goście: babcie, dziadkowie i rodzice naszych wychowanków. Każda grupa przedstawiła piękny występ wokalno – taneczny, który wzbudził wiele wzruszeń. Były wiersze, piosenki i tańce w rytm „Hallelujah” Cohena czy „Perfect” Ed Sheerana. Ponadto dzieci z grupy Smerfy pod opieką pani Joanny Merklner- Parzych przedstawiły jasełka. Niejednemu zakręciła się łza w oku podziwiając swoje skarby na scenie. Na zakończenie spotkania wspólnie wszyscy zasiedli do odświętnie przygotowanych stolików i cieszyli się z razem spędzonych chwil przy słodkim poczęstunku. (więcej…)

Leśne dzieci
Leśne dzieci

Skakanie w błocie, wspinanie się na drzewa i budowanie szałasów. Leśne zabawy zapewnią naszym pociechom dzieciństwo, jakiego sami chcielibyśmy doświadczać i o które coraz trudniej w sterylnych i pełnych pośpiechu miastach.

W czwartek dzieci z naszego przedszkola odwiedziły Stację Terenową Wydziału Biologi U.W. w Urwitałcie, żeby swobodnie pobiegać po śniegu i dowiedzieć się jak odnajdywać ślady obecności zwierząt. Zajęcia prowadzili rodzice Kacpra Góreckiego oraz gościnnie Pani dr Agnieszka Chołuj. Dzieci same odnajdywały tropy i wspólnie określaliśmy jakie to zwierzę je zostawiło. Poznały też inne ślady, które zdradzają ich obecność. Największym powodzeniem cieszyły się różne kupy. Odkryliśmy, że w okolicy chodziły sarny, zające, dziki i łosie. Znaleźliśmy też żabę, kretowiska i legowisko dzika.
Do tego dzieci budowały ciepły i bezpieczny szałas, który będzie ich chronił w lesie przed zimnem, wiatrem czy deszczem.
Wycieczka zakończyła się ogniskiem z kiełbaskami.
Dziękujemy za pomoc w organizacji zajęć naszym prowadzącym – miłośnikom natury, którzy sądzą, że„ las jest jednym wielkim placem zabaw, a przyroda jest mądrą nauczycielką – cierpliwą, życzliwą, ale też nieubłaganą”.
Niebawem kolejne spotkanie z naturą…
(więcej…)

Bajkowy Domek w Gwarku.
Bajkowy Domek w Gwarku.

Tuż przed świętami Bożego Narodzenia dzieci wraz z Rodzicami i Paniami z przedszkola odwiedziły Wioskę Świętego Mikołaja w Gwarku. Spędzone tam trzy godziny, wypełnione były licznymi atrakcjami wprowadzającymi w cudowny okres świąteczny. Zaraz po przyjeździe zaopiekowały się nami dwa Elfy, które oprowadziły nas po obiekcie. W ” Fabryce ozdób świątecznych” dzieci wykonały bombki świąteczne, które zabrały, by powiesić na swoich choinkach. W ” Lodowym laboratorium Elfa Naukowca ” dowiedzieliśmy się jak zrobić sztuczny śnieg oraz eksperymentowaliśmy z suchym lodem . Na placu zabaw ” im.Rudolfa Czerwononosego ” dzieci sprawdziły same, gdzie bawią się Elfy, kiedy akurat nie pakują prezentów! W „Pokoju tradycji ” poznaliśmy staropolskie i współczesne tradycje Świąt Bożego Narodzenia, a także zwyczaje innych krajów. ” Gwiazdkowe kino” to wspólne oglądanie filmu i zajadanie popcornu, „Bożonarodzeniowa poczta”- tam segregowaliśmy listy. Na końcu odwiedziliśmy „Komnatę Świętego Mikołaja”- zobaczyliśmy brodatego Jegomościa we własnej osobie (więcej…)

Kolędy, opłatek, życzenia.
Kolędy, opłatek, życzenia.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

„Jest taki dzień, bardzo ciepły, choć grudniowy.
Dzień, zwykły dzień, w którym gasną wszelkie spory.
Jest taki dzień, w którym radość wita wszystkich.
Dzień, który już każdy z nas zna od kołyski…”

Świąteczny nastrój zapanował 22 grudnia, kiedy to dzieci spotkały się na wspólnej Wigilii. Wspaniałym momentem było dzielenie się opłatkiem, składanie sobie świątecznych życzeń, śpiewanie kolęd oraz zjedzenie pysznych wigilijnych potraw. (więcej…)

TADŻYKISTAN – wyprawa w nieznane.
TADŻYKISTAN – wyprawa w nieznane.

W tym tygodniu, 27 listopada – w poniedziałek odwiedziliśmy Tadżykistan! Tata Kacpra odwiedził ten kraj w lecie z wyprawą naukową, a teraz w przedszkolu Bajkowy Domek opowiedział o tym egzotycznym zakątku świata. Dzieci obejrzały zdjęcia z podnóża gór Pamiru, dowiedziały się jak się tam mieszka, co się je i jakie zwierzęta można spotkać. Miały też okazję przymierzyć tradycyjne tadżyckie nakrycie głowy i spróbować suszonej morwy.

Zobaczyliśmy też jak wygląda szkoła i nauka w miejscowości Bulunkul, w której zimą bywa nawet 50 stopni mrozu (!) a do najbliższego miasta trzeba jechać cały dzień samochodem terenowym (bo inny nie dojedzie).

A w przyszłym tygodniu, dzięki zaangażowaniu rodziców wysyłamy dzieciom z Bulunkula paczkę z ubraniami zimowymi, by wspomóc bardziej potrzebujących w mroźne dni!

(więcej…)